insan, hayvan, yer adlarına gelen çekim ekleri kesme işareti ile ayrılır.
gereksinme duyulduğunda bütün özel adlardan sonra kesme işareti kullanılabilir. (örnek: tuncer'e, ağrı dağı'nda.)
ekinden ayrı olarak gösterilmek istenen harf ya da sözcükten sonra kesme işareti konur. (örnek: k'nin ğ'ye dönüşmesi. renk'te yalnız bir ünlü vardır.)
rakamlardan sonra gelen ekleri ayırmak için kullanılır. (örnek: saat 15'te...)
özel adlardan türetilmiş sözcüklerde ekler kesme işareti ile ayrılmaz. (örnek: konyalı, atatürkçü.) ancak kendi özgün yazımı ile yazılıp da -li yapım eki getirilmiş yabancı sözcüklerin kökünden sonra konur. (örnek: bordeaux'lu.)
özel adlara eklenip aile, gil anlamı veren "-ler" ekleri kesme ile ayrılmaz. (örnek: ahmetler.) ancak benzerleri anlamı veren "-ler" ayrılır. (örnek: fatih'ler, atatürk'ler.)
özel adlara getirilen ekler satır sonuna rastlıyorsa, özel ad sonuna yalnız kesme işareti konur, kısa çizgi konmaz. (örnek: ...anadolu'da...)
birincinin sonunda ikincinin başında ünlü bulunan iki sözcük birlikte söylenirken, kimileyin birinci sözcüğün sonundaki ünlü düşer. o zaman yerine kesme işareti konur. (örnek: karac'oğlan, n'eyleyim.)
sözcük içinde kesme işareti kullanılmaz. (örnek: san'at değil sanat, meb'us değil mebus.)
