fazil husnu daglarca

1. türk edebiyatının çınarı şair.
   
   1914'de gözünü açtığı yaşama bugün 94 yaşında veda etti. türkçeyi yalın ama güzel kullanan az sayıda insandan biri. türkçem ses bayrağım gibi güzel bir deyişi edebiyatımıza kazandırmıştır.
   
   hayatımda okuduğum ilk kitabın* yazarı.
   
   (15/10/2008 17:41 ~ 15/10/2008 17:56, lucifer)

   
   
   
2. ölü şiiriyle dünyaya veda etmiştir. ışıklar içinde yatsın!
   
   
   hangi mahallede imam yok,
   ben orada öleceğim.
   kimse görmesin ne kadar güzel,
   ayaklarım, saçlarım ve her şeyim.
   
   ölüler namına, azade ve temiz,
   meçhul denizlerde balık;
   müslüman değil miyim, haşa,
   fakat istemiyorum, kalabalık.
   
   beyaz kefenler giydirmesinler,
   sızlamasın karanlığım havada.
   omuzlardan omuzlara geçerken sallanmayayım,
   ki bütün azalarım hülyada.
   
   hiçbir dua yerine getiremez,
   benim kainatlardan uzaklığımı.
   yıkamasınlar vücudumu, yıkamasınlar,
   çılgınca seviyorum sıcaklığımı...
   
   (15/10/2008 17:53 ~ 15/10/2008 18:00, lucifer)

   
   
   
3. şiirin son çınarı devrildi.
   
   (16/10/2008 12:33, belgin)

   
   
   
4. (bkz: faruk nafiz camlibel e ait siiri fazil husnu daglarca ya ait sanmak)
   
   (21/10/2008 09:35, somethingstupid)

   
   
   
5. insan nasıl ölebilir yaşamak bu kadar güzelken deyip her ölümlü gibi bu dünyadan göçmüş büyük şairimiz
   
   
   söyle sevda içinde türkümüzü,
   aç bembeyaz bir yelken
   neden herkes güzel olmaz,
   yaşamak bu kadar güzelken?
   
   insan, dallarla, bulutlarla bir,
   ayrı maviliklerden geçmiştir
   insan nasıl ölebilir,
   yaşamak bu kadar güzelken?
   
   (8/11/2008 00:20, cemal sureya)