umutların tükendiğinde, beklenen yardım gelmediğinde, tren kaçtığında söylenen söz.
"bekledik de gelmedin biz de bastık düğmeye.
ilaç yetişmeyince biz başvurduk iğneye
servi gibi ümitler, döndü birer iğdeye...
geçti bor'un pazarı sür eşeğini niğde'ye."
başta kavak yelleri estiği günler hani ?
beklediğin nişanlar, şerefler, ünler hani?
aradığın sevgili, şanlı düğünler hani?
selvi gibi ümitler döndü birer iğdeye,
geçti bor'un pazarı, sür eşeğini niğde'ye.
sende cevher var imiş bunu herkes ne bilsin.
kimler böyle züğürdün huzurunda eğilsin ?
şöyle bir dairede müdür bile değilsin.
ne çıkar öğrenmişsin mesahayı pi diye,
geçti bor'un pazarı, sür eşeğini niğde'ye.
bilmemki ne olmaktı senin gayen, maksadın ?
fare gibi kitapların arasında yaşadın.
ne dans ettin eğlendin, ne sevdin kız kadın,
kim dedi hey serseri gençliğine kıy diye ?
geçti bor'un pazarı, sür eşeğini niğde'ye.
gönül ne çalgı ister, ne eğlence ne de dans,
ne güzel kadınların önlerinde reverans.
kapandıkça kapandı bunca yıldır kahpe şans.
ihtiyarlık gölgesi perde çekti dideye,
geçti bor'un pazarı, sür eşeğini niğde'ye.
fırsatı iyi kolla, sakın olma dangalak,
keyfine bak dünyada gülerek, oynayarak.
sende iç şampanyalar, viskiler bardak bardak,
dokunuyor üç kadeh şimdi bizim mideye,
geçti bor'un pazarı, sür eşeğini niğde'ye.
hasanın böreğine vaktinde yetişmeli,
hiç durmadan gövdeye atıştırıp şişmeli.
yanıpta kavrulmadan mükemmelen pişmeli,
yoksa seni almazlar hiç bir yere çiy diye,
geçti bor'un pazarı, sür eşeğini niğde'ye.
