"istanbul'da en nefret ettiğin yer nedir?" diye sorulsa vereceğim ilk cevap.
marjinal olmak adına apidik gubidik kıyafetler giyip izbe barlara giden insanların bulunduğu cadde...
(bkz: nefret)
çepçi, yankesici, tırnakçı gibi ince meslek erbabı kişilerin sanatını icra ettiği güzide bir cadde. hapçı ve tinercilerin gündelik cep harçlıklarını tedarik ettiği, nostalji tramvayı dışında polis, sivil polis, çevik kuvvet ekibi, siyasi şube, organize suçlara ait araçlar ile çöpçü kamyonlarının girme hakkı olan trafiğe kapalı yaya yürüyüş yolu.
artık çıkmıyorum istiklal'e
sabah fatma hanım uyandırıyor
helva, ekmek, çay bana onlar bakıyor
odanın hali perişan ben perişan kimse yok işime karışan
ara sıra balkona çıkıyorum
fesleğenler kuruduğunda ocaktı ban baharı bekliyorum
ne olduğunu bilmediğim bir umudum var hala
gözüm şişelere takılıyor becerebilseydim ne ala
bu günlerde böyleyim ben yas denen şiirdeyim
bir köşede gülüşün var sırtımda kanlı bıçağın
hiç bir zaman duymayacağın duysan da anlamayacağın
bir çığlıkta
sana birikiyorum...