dönem dönem kendilerini mesleğin duayeni gören köşe yazarlarının ciddi ciddi, köşe yazarlığını önemsemeyenlerin ise dalga geçmek maksadıyla yazdıkları önerilerdir.
pakize suda'nın önerileri:
"bir kere hemen şunu söyleyeyim, bu işe soyunanın 'kadın, erkek, ilişki, aşk' konularında söyleyecek sözü olacak. aksi 'dikiş bilmeyen terzi' misalidir.
tam sizin yazı gününüzde üçüncü dünya savaşı çıktı diyelim...
hiç tınmayacaksınız! tahriklere kapılmayacaksınız! 'konu'nuzdan sapmayacaksınız! hayat devam ediyor olacaktır, kuşkunuz olmasın!
sizde, üç cümleyle anlatılabilecek meseleyi yüz otuz üç cümleye yayabilme becerisi var mı?
yoksa, hiç heves etmeyin bu işe!
yazılarınız birilerine dokunacak fakat zülfü yare dokunmayacak!
son olarak, kelleyi koltuğa almaya hazır mısınız?
'uğur mumcu olmaya soyunacak değilim' demeyin!
şart değil.
mesela "kapıcı" dediniz bir yazınızda... bu bile yeter."
bir tavsiye yazısı da 03 şubat 2007 tarihinde vatan gazetesi köşe yazarı selahattin duman tarafından kaleme alınmıştır:
"şöyle köşe yazısı yazabilirsiniz..
bilgisayarınız varsa onun, yoksa bir daktilonun başına oturun.. sakın ola ki köşe yazısını kağıt üzerine kalemle yazmaya kalkışmayın.. bu daha işin başında sizi mahallenin ulaşılmaz kızına mektup yazan acemi zampara durumuna düşürür..
konuyu komşuyu "maydanoz var dişinde, süslü avrat peşinde.." diye düşündürür..
birinci kural bir bilgisayar veya daktilo..
eğer laptop'ta yazacaksanız onu mutlaka bir masaya yerleştirin.. öyle evin bir köşesinde kucağınıza alıp yazmaya kalkışmayın..
bu da havayı bozar.. potansiyel köşe yazarına "tepsi içinde pirinç ayıklıyormuş.." görüntüsü verir ki yakışık almaz..
bilgisayarınızı masaya koydunuz, bir sandalye çekip karşısına okurdunuz..
dik durun.. yazarken asla eğilip bükülmeyin.. aletin üzerine eğilerek tuşları tıkırdatmak, yazara arzuhalci havası verir.. çevrede iyi etki bırakmaz.. dik durmak ise sizi yazarken seyredenleri:
"sıkı yazar olmalı.. hükümet adamlarının ikine dikine gidiyor.." şeklinde düşündüreceğinden, imaj besleyicidir..
fikriniz yoksa..
köşe yazarlığına yeni başlayanlar için en zor şey gündemi belirleyecek konu bulmaktır.. veya gündeme uygun yazı yazmaktır..
birinden biri size "gel aslanım.. elimizdeki yazarlardan bir şey çıkmadı.. bahtını bir de sen dene yiğidim.." çağrısı yapabilirler..
size köşe açıldığı andan itibaren de vatandaş ağzınızın içine bakar..
diyelim ki tam o sırada yunanistan ile aramızda "keçi otlatma meselesinden" niza çıktı.. çarşı karıştı..
ege'de jetler it dalaşı yapıyor.. beyanatlar havada uçuşuyor..
siz böyle bir zamanda "yeni yetişen kızlar saymıyor anasını.. dar yapar fistanını.. gösterir memesini.." türünden bir yazı yazarsanız daha başlarken duvara toslarsınız..
bir de yazıyı nasıl bitireceğiniz önemlidir..
köşe yazarı esnafının cezai ehliyeti olmadığından fikirleriniz yüzünden sizden hesap sorulmaz..
bir köşe yazarı için en büyük hata yol göstermektir.. fikir beyan eder, yol gösterirseniz yine çuvallarsınız..
beyinsiz olduğunuz anlaşılır.. o yüzden hataları gösterin ama çözümü göstermekten kaçının..
ideal olan, aklınıza geleni sayıp döktükten sonra yazıyı "benden söylemesi.." sözcükleriyle bitirmektir..
ki bu mesleğin ustaları, köşe yazarlığının icadından beri böyle yaparlar.. başları da hiç ağrımaz..
