her tarafında hüzün olan güzide istanbul semti. ferforje apartman girişleri, kedilere yemek veren yaşlıların yalnızlığı, kar yağarken bir film karesi kadar güzel gözüken ara sokakları, çocuk parklarının kışın terkedilmiş evler gibi duran görüntüsü... ötesi olmayan semt.
daracık ama upuzun sokaklarında arabayla gittiğiniz biteviye yolu, karşıdan gelen* inatçı bir sürücü yüzünden geri geri gitmek zorunda kalabileceğiniz semt. tabii bir de bu sokaklarda çocuklar hala top oynayabilmekteler ki sırf bu yüzden bütün yolu gerisin gitmeye değer!