su an istatistikler güncelleniyor. sistem biraz aheste olabilir.
lumpen mizahi
-
günümüzün mizahı.
gündem yaratamayan, yaratıcılıktan uzak, "sadece" belden aşağı çalışan mizah.
(bkz: politik mizah)
(bkz: recep ivedik)
(bkz: kutsal damacana)
(bkz: leman mizah dergisi) vb. mizah dergileri
(bkz: comedy club) #61807
-
22 şubat'ta gösterime giren recep ivedik filminin, 3 günde 791 bin 514 kişi tarafından izlenmesiyle, "lümpen kültürü güçlendi" denebilecek mizah.
konuyla ilgili olarak, marmara üniversitesi iletişim fakültesi öğretim üyesi yrd. doç. dr. göksel aymaz'la röportaj:
- recep ivedik halk kahramanı olabilir mi?
- recep ivedik'ten halk kahramanı olmaz. 'kahraman'ın anlamını düşündüğümüzde; şimdi iki tane anlamı var akla gelen. bir tanesi olumlu bir kahraman, pozitif yani. bir de anti-kahraman var.
şimdi, pozitif bir kahraman zaten olmaz, onu biliyoruz. yani çelişkileri çözen, zor anlarda gelip işe el koyup her şeyi çözen kahramanlardır. üstün vasıfları vardır, sıradan insanlardan daha erdemli bir duruş sergileyebilir, daha cesurdur vs...
anti-kahraman da olmaz, anti-kahraman da ironik bir şeydir. yine bir gerçekliğe, gerçekteki bir acıya tersliğe işaret etmek için kullanılır, ironiktir yani. şimdi biz recep ivedik tiplemesinde bu iki unsuru da görmüyoruz. onda ne var? onda, bütün bu son bir kaç yılda bir trend var mizahta. sıradan insanı yine sıradan insanın gözünde, alay unsuru haline getireni komik unsur haline getiren bir anlayış bu. işte bu bizim leman dergisi'ni falan düşünelim.
yurdum insanı tipi veya zonta, maganda vs. diye adlandırılan ve türk'ün türk'le dalga geçmesi,türklükle ona biraz mizahi yoldan ilişmesi şeklinde.
yani dediğim gibi, sıradan insanın küçük insanın yine küçük insanın gözünde komik hale getirilmesi. şimdi galiba şahan gökbakar'ın yaptığı şey de bunun içerisinde yer alıyor.
cem yılmaz'ın gora filmindeki tipleme de, buna göre yani recep ivedik'e göre biraz daha sevimli bir tip olsa bile, anlayış olarak, mizah anlayışı olarak, bizi bizim gözümüzde komik unsur haline getiren bir şey.
yani, komedinin tarihine baktığımızda hep böyle üst sınıfların veya böyle çatışan toplumsal kesimlein birbirine sataşması biçiminde olurdu. işte kepaze aristokratlar, komik papazlar gibi... şimdi bu ortada yok. biz kendimizle dalga geçiyoruz ve dolayısıyla bundan kahraman falan da olmaz.
-recep ivedik'in çok izlenmesi lümpen kültürün meşrulaşması anlamına gelebilir mi?
- aslında bir arsızlaşma, kendi kendi zaferini de ilan atti aslında bu arsızlaşma. mesela şeyi düşünün, ibrahim tatlıses'in yükselişini bir düşünün, işte kravatlı, takım elbiseli alan sahneye çıkardı fakat sonra olduğum gibi, beni böyle kabul edin gibi kendi pervasızlığıyla gördük biz onu.
böyle zincirler, kolyeler falan... yani kendi yaşam biçimini meşrulaştırma girişimiydi o da.
yani ben böyleyim... bu tip de galiba bu anlayışın bir parçası, bir devamı. geldiği son nokta bu, bu anlayışın." *
