acınası durumda olan bir sektör. özellikle türkiye'de. bitmiş, tükenmiş, (gazetecilik) dalı tamamen pespaye bir konuma gelmiş, televizyonculuk dalı ipini koparmış, radyoculuğu hala emekleyen, dergiciliği ise hiç canlanamamış bir sektör. belki internet ile biraz hareketlenecek bir sektör.
kafası zehir gibi çalışan insanların damarlarına zehir enjekte edip çalıştıran büyük amcaların sektörü... vitamini bol bir sektör olacakken, tüketilince direkt kalın barsağa inen ürünler sun(dur)up, medya emekçilerinin ekmek parası için dark side'da kalmalarını sağlayan bir negatif sinerji vardır. hem çalışanlarına hem de ülkeye yazık eden bir sektördür. ve tabii ki onsuz olmaz. tıpkı temel içecek olan suyu tüketme zorunluluğu gibi: su ne kokarsa koksun, daha temizi yoksa içeceksin.
türkiye'de rtük kayıtlarına göre 23'ü ulusal, 16'sı bölgesel, 214'ü yerel, 16'sı kablolu, 37'si uydudan izlenebilen olmak üzere toplam 306 televizyon kanalı ve 1091 radyo istasyonunun dahil olduğu iletişim kavramı.
insanın yapabileceği en büyük çılgınlıklardandır. ve insanı varlık amacından çıkarır. zordur, sadece bu şekilde bir uyum, hayat...
(bkz: medya olmasaydı)