ankara'nın karakteristiğine ve havasına 'cuk' diye oturan, tadından yenmeyen vega şarkısı. sözleri:
yağmur dönerken kara, yavaşça, süzülenler yola
araba dolusu bi tuhaf seven şarkılar çalan söyleyen
sevenlerden biri ben, arkada bıraktığım sen
kim olduğunu biliyorsan, söyle sen
ah yağmur dönerken kara, şarkılar var falımda
hepsi sana (hepsi sana) bu gece ankara
ah yağmur dönerken kara, yine yol var falımda
ister özle yok istersen hiç hatırlama
mmmmm
sokaklar dolusu şekerli kar kokusu
tunalıda gezinirken bizde bir kahvaltının tutkusu
acıkanlardan biri ben, arkada bıaktığım sen
kim olduğun biliyorsan söylesen
ah yağmur dönerken kara, şarkılar var falımda
hepsi sana (hepsi sana) bu gece ankara
ah yağmur dönerken kara, yine yol var falımda
ister özle yok istersen hiç hatırlama
aaaaa
ah yağmur dönerken kara, şarkılar var falımda
hepsi sana (hepsi sana) bu gece ankara
ah yağmur dönerken kara, yine yol var falımda
ister özle, yok istersen hiç hatırlama
genellikle istanbul hayranlarının sevmediği şehir. oysa vahşi ve yıpratıcı istanbul'a nazaran çok daha uygar ve içtenliğin hakim olduğu bir kenttir ankara.
misafirlik için gidenin, 2-3 gün kalıp geri dönecek olanın, şöle bi geçerken uğrayacak olanın asla sevemeyeceği, alışamayacağı ve ısınamayacağı bir şehirdir.
çünkü sadece orada doğup yaşayanındır ankara..
ankara'ya
öyle yakisirdi ki kar..
asfaltlar isildar,
buz tutardi resmi yalanlar...
kimse keman çalmaz belki ama
çok keman çalinsin balolarinda
diye yapilmis
gri
sisli
binalar...
alninin ortasinda
ciddi bir devlet asabiyeti.
çok kötü günlermis gibi en genç zamanlar,
bu zulüm bu sevda bitmezmis sevmek
bir halki sevmekse ask o zaman sevmekmis!
biz bir seyi delicesine severiz ama tanrim neyi?
kahve önü çatlak mozaik
bel kemigine tehdit
kürsüler üstünde
çok sigara içen
ögrenciler
bir daha asla yasayamayacagi
asklari teget geçerken
hep onu sevmeyenleri severek
hep onu sevenin gözlerinden
kalabaliklara kaçarak
karisarak toplumcu gerçekçi yalnizliklara,
yüksek rakimlarda çatlamis dudaklarini
bir izmirli güzele dayatmak varken
hep kardes olacak degiliz ya, yasasin halklarin sevgililîgî!
soyut bir sevdaya
besik kertilmis olan
dagda çoban,
sehirde sark çibani sayilan,
firat'in büyük elleri
ararat'in kiz yelleri
cilo'nun derin nefesleri
hülasa kente hukuk mukuk okun
mümkünse o arada da memleketi kurtarmaya gelmis
anadolu çocuklari,
ankara' ya
öyle yakisirdi ki kar
asfaltlar isildar,
buz tutardi resmi yalanlar
belki balkona kar seyretmeye çikar diye
sevdigimiz kizlar
çok dibimiz donmustur
ve çogu zaman
bu kar mevzuu
kizlara yeterince ilginç gelmemistir
hiçbir sey
kapali bir dükkan kadar
hüzünlü gelmez insana
ankara'da,
yoksa bugün bir hayat
yasanmayacak mi duygusu çöker bütün bozkira.
kimse keman çalmaz belki
belki bu fiim hiçbir zaman
o kadar fiyakali olmayacak ama
hiçbir lahmacunda
o okul yolundaki üçüncü sinif lokantadakinin
tadini vermeyecek bir daha
çok daha iyilerini yedim sonra
bizzat urfa'da hatta
ama hiçbirinde
o kadar aç oturrnadim sofraya
ankara'ya
öyle yakisirdi ki kar
çok yabanci bir soluk duyulur bazi
bilinmez bir dilin isligindan
anla ki sikildi bizim konsolosluktaki konuklar
öyle deme ankara'yi sevmeyene bir zulümdür
bu kadar insanin neden ankara'yi sevdigini anlamadan
ankara'da yasamak
yollarina hep sevdigimiz insanlarin
adlarini vermediler ama
biz her duvara
bilvesile onlarin adini yazarak yasadik
kül ve betondan mürekkep
yasadikça yasanilasi gelen
o tuhaf bozkir kokusunda.
ankara'ya
öyle yakisirdi ki kar.
asfaltlar isildar...
bir günden bir sürü gün yapan
mesai saatlerinde hiçbir sey yapan
hiçbir sey alip hiçbir sey sunan
rakiyi bol sulu içen
dokunmasin için degi!
çabuk bitmesin dîye devletimin tekel rakisi,
hep kagitlara bakarak,
hep kagitlardan bakarak
hem neset ertas' i hem bülent ersoy' u
ayni anda sevmeyi basararak,
karisinin bayat ekmeklerden yaptigi tatliyi
çok begenmeyerek ama
yine de bu tasarrufunu takdir ederek
boynu hep kidemli bir atkinin içinde sakliyken
hep bir seylere birilerine küsmüs gibi
yürüyen...
memurlar.......
ankara'ya
öyle yakisirdi ki kar..
asfaltlar isildar,
buz tutardi resmi yalanlar...
biz,
simdi kapali birr kuruyemisçi
dükkaninin
-ki bütün plan kar altinda
tuzsuz ay çekirdegi çitieyip
yani sira bafra içmektir-
kötü isiklandirilmis vitrininden
umutsuzca içeri bakan,
kimligi gereginden fazla sorgulanmis,
merhabadan çok çikar ulan kimligini denmis,
-yani sistem kendi verdigi kimligi
zirt pirt geri istemektedir-
dogdugu yer yüzünden
dogustan kavgaci zannedilen ama
pek çogu kavgadan nefret eden
kavgaci
esmer
cesur
korkak
çogu kürt
çogu türk
çocuklardik...
ankara'ya
öyle yakisirdi ki kar....
ha sonra
belki ahmed arif'in aklina
hiçbir sairin aklina gelmeyecek
-çünkü hiçkimse bir daha ankara'' yi
o'nun kadar sevemeyecek
-bir siir islenir:
kar altindadir varoslar
hasretim,nazlidir ankara.....
ustam yine sen bilirsin ama
hangi aralikta bir sair ölmüsse
iste o,en netameli aydir bence.
ankara'ya
öyle yakisirdi ki kar...
asfaltlar isildar...
yalanlar...
simdi ve sonra
ne zaman ankara'ya kar yagsa
elim, gönlüm,
çocuklugum buz tutar.
gençlerinin birbirlerine ortim diye hitap ettiği şehir. kelimenin 'ortağım'dan geldiği söylenmektedir. zamanla yayvanlaşan dilimizin öncülerinden olan vj kankigillerin, lugata kankim olarak ilave ettiği rivayetler arasındadır. daha da erkeksi olanı kankam'dır. kısaca ortağım-ortim-kankam-kankim olarak tarihi sırasını almıştır.
doğduğum, büyüdüğüm ve büyük ihtimalle sınırları dahilinde öleceğim, itilip kakılsa da almadan vermeyen, yani sevilmeden kimseye güzel yüzünü göstermeyen şehir.
sen, ellerim de.
sen, gözlerim de.
issız geçen, her gecem de.
herseyinle, yanımdasın.
en zor bu, gerçekten.
sevdiğimi, söylemeden.
ayrıldım, yine senden.
yoksun, sen aslında.
yalnızım, bu kumsalda.
neler, neler, yapıyorsun.
bensizken, ankara'da.
haluk levent şarkılarından, gitara ilk başlayanlara 4/4 folk ritimle çalınması söylenen, basit akorlar içeren güzel parça. haluk levent in la minör takıntılı olduğu parçalarından.
başkent. (imiz) (miş)
milattan önceki yılların meşhur sürgün yeri.
işe yaramaz, başı boş çerçöp sayılan insanların mecburi ikametgahı. (imiş) ben demiyorum tarih diyor. şimdi ankaran modern çağın çerçöp insanlarını bekliyor.
