genel bir önermeden özel bir önermeye varmayı sağlayan düşünce biçimi. temelinde 'bütün için doğru olan, parçaları için de doğrudur' ilkesi yatar. geçmişi aristoteles'e kadar uzanır. isaac newton bu yöntemle yerçekimi yasasını tanımlamıştır. (kaynak: vikipedi)
(bkz: tümevarım)